بیماری فشار خون

دکتور معالج تان بیماری شما را فشار خون بلند که بزبان طبابت (هایپرتونی شریانی) یاد میشود تشخیص نموده است. این تشخیص او از جمله متداول ترین تشخیصها در معاینه خانهً دکتوران است. نظر به احصایه، بطور متوسط تقریبا" از هر هفت نفر یکی به فشار خون بلند مبتلا میباشد. این رقم بطور مثال در کشور سویس به تناسب نفوس کشور، اعم از زن و مرد، شامل حال بیشتر از پنجصد هزار نفر میباشد. از آنجمله یک سوم هنوز هیچ آگاهی از خطرات مزمن آن ندارند، بخاطریکه آنها هیچگاهی فشار خون خودرا بطور منظم کنترول نمیکنند، یک سوم دیگر آنها از فشار خون بالا مطلع اند اما هشدارها و سفارشات دکتوران خود را جدی تلقی نمیکنند.

این درست است که هایپرتونی در نوع خود مرض نیست و شما نیز در حالتیکه شاید هیچ نوع شکایتی ندارید نباید خود را الزاما" مریض احساس کنید. اما در صورت تشخیص داکتر نباید این مسًله را نادیده بگیرید، بلکه مشوره های او را تعقیب نمایید. فشار خون بلند یک عامل خطر مهم در پیدایش امراض قلبی – دوران خونی و نتایج ناشی از آن مانند سکته های مغزی، امراض جدار قلبی (بنام های انگینه پکتوریس، سکتهً قلبی)، ضعف عضلات قلبی (عدم کفایهً قلب)، اختلال دوران خون در پاها همچنانیکه از کار ماندن کلیه ها و اختلال در دید چشم میباشد.

افرادی که فشار خون بلند دارند و در پی علاج آن نیستند در مقایسه با کسانی که فشار خون شان نورمال است از دو تا ده مرتبه بیشتر در مقابل خطرات سکتهً مغزی، سکتهً قلبی و یا عدم کفایهً قلبی قرار دارند که اینها همه نتیجتا" باعث تغییر فاحش در شیوهً زنده گی آنها گردیده، معلولیتهای خطرناکی را بار می آورند و حتا باعث مرگ های قبل از وقت میگردند. البته در صورت پرداختن به تداوی، از این اختلالات نباید هراسید، بلکه میتوان از مصیبت های ناشی از آنها جلوگیری کرد.
این نوشته بزبان ساده و قابل فهم برای شما جوانب مختلف معضله ای فشار خون بلند را توضیح نموده و به اغلب سوالهای تان در مورد پاسخ میدهد. همچنان بشما یاری میرساند تا چگونگی تداوی آنرا بهتر درک کرده در زمینه فعالانه همکاری نمایید.

 

بدون فشار خون انسان نمیتواند زنده بماند، اما فشار از حد فزون برای صحت مفید نیست. برای آنکه خون بطور مداوم در شریان ها دوران کند و در سرتاسر ارگانیزم (عضله و پوست) برسد باید همیشه تحت فشار معین قرار داشته باشد. بخاطر آنکه قلب بطور منظم خون را در رگها پمپ مینماید فشار در شریان ها نیز بشکل نبض احساس میشود. نقطهً اوج فشار در شریان ها هنگامی احساس میگردد که عضلات قلب بخود جمع شده و خون را در رگها هدایت میکند. با آلهً اندازه گیری فشار خون این نقطهً اوج که بنام فشار بلند (سیستول) یاد میشود اندازه گیری میگردد. بدین ترتیب این رقم، اندازهً فعالیت قلب را نشان میدهد. (به تصویر اول توجه کنید).

در رگها تنها وقتی این فشار محسوس است که جدار شریان ها خود در مقابل فشار واردهً قلب بالای خون مقاومت کنند. حتا در خلای زمانی کوتاه بین دو فشار پمپ مانند قلب نیز جدار عضلاتی و ارتجاعی یا الستیک شریان ها با تولید فشار، خون را به پیش میرانند. در هنگامی که جوف های قلب دوباره از خون مملو میگردد فشار در شریان ها پایین می افتد. با آلهً اندازه گیری فشار خون پایین ترین درجهً فشار در رگ، قبل از پمپ دوبارهً خون توسط قلب در رشریان ها، اندازه میشود که بنام (دیاستول) یاد میگردد. این درجهً اندازه گیری مقاومت والهای خیلی کوچک شریان ها را که بنام (آرتریول) یاد میشوند نشان میدهد.

فشار در نوسان است

یکی از خصوصیات عموما" نورمال فشار خون، نوسان آن در طول روز میباشد: صبحگاهان در هنگام برخاستن از بستر خواب فشار خون بالا میرود، ظهر ها برای یکی دو ساعت دوباره پایین می افتد، ناوقتهای بعد از ظهر دوباره شروع به بلند رفتن میکند و در اثنای استراحت شب در حدود پانزده در صد پایینتر از اندازهً معمول روز تقلیل می یابد. علاوه براین نوسان ها در طول روز عوامل دیگری از قبیل فشارهای جسمی، فکری و روانی مانند ترس، تشویش، هیجان های کاری یا فامیلی، فشارهای فکری، صدا های بلند، درد و فعالیتهای طاقت فرسای جسمی در بالا رفتن فشار خون نقش بازی میکنند (به تصویر دوم توجه کنید).

تنظیم فشار خون اختلال پذیر است

فشار خون و نوسان های آن توسط سیستم اعصاب غیر ارادی مغز (وجیتاتیف) تنظیم میگردد. این اعصاب بطور مستقل با دو شاخهً خویش کار میکنند: یک شاخهً این سیستم، قلب و دوران خون را بطور نیرومند به فعالیت بیشتر وا میدارد که بنام (سیمپاتیکوس) یاد میشود و شاخهً دوم آن که قلب و رگها را با شیوهً راحت سازی احیای نیرو میکند بنام (پارا سیمپاتیکوس) یاد میگردد. در پهلوی سیستم عصبی، دیگر سیستم های تنظیم کننده نیز در کنترول فشار خون سهیم اند. بطور مثال کلیه ها نیز تاثیر قابل ملاحظه ای را بر فشار خون وارد میکنند. به سبب آنکه کلیه ها مقدار نمک و آب را تنظیم میکنند میتوانند با تغییر اندازهً غلظت خون فشار را بلند یا پایین ببرند. ازین طریق کلیه ها ماده ای را بنام رنین ترشح میکنند که در بلند بردن فشار خون موًثر است. فشار خون وقتی بالا میرود که عوامل مغلق تنظیم کنندهً آن به اختلال مواجه شوند.